Bevallingsverhaal

Zaterdagochtend 9 augustus werd ik om 07.00 wakker met een zeurend gevoel in mijn buik, dit gevoel had ik om het kwartier en later op de dag om de 7 minuten. 's middags begon ik me steeds rotter te voelen dus heb ik maar de verloskundige gebeld. Om 17.00 uur kwam zij langs en nam mijn bloeddruk, deze was 145/105 veel te hoog dus, in mijn urine zaten ook eiwit spoortjes dus raadde ze aan om naar het ziekenhuis te gaan om aan de CTG te kijken of alles goed ging met Ukkie. Wij naar het ziekenhuis waar ze gelijk bloed afnamen en urine en ik werd voor 2 uur aan het apparaat
gelegd waar ze om het kwartier ook mijn bloeddruk meetten, deze was te vaak hoog, toen kwam uit het bloed ook dat ik beginnende zwangerschapsvergiftiging had en de urine was ook niet helemaal goed dus besloten ze om me te houden en omdat ik al overtijd was en het kind snel moest komen zou ik maandag ingeleid worden.
's nachts werd ik om 02.00 uur wakker van ergere buikpijn als dat ik die dag had gehad, toen werd ik de kamer uit gehaald en moest ik weer aan het CTG waarna bleek dat de weeen begonnen waren. Ik had toen al 1 1/2 cm ontsluiting. Om 03.00 had ik Danny gebeld dat hij maar beter kon komen, hij was er om 03.30. Om 04.30 werd ik naar de verloskamer gebracht waar ik mocht douchen als ik dat wilde, maar het ging nog wel en ik moest om de zoveel tijd een half uur aan het CTG. Volgens mij ben ik die dag wel 15x aangesloten. Ik had nu 4 cm ontsluiting. Op een gegeven moment had ik toch wel veel pijn dus toch maar onder de douche. Nou, das echt een aanrader! Lekker hoor, daar heb ik onder gezeten tot half 8, Toen ze weer gingen meten had ik pas 5 cm ontsluiting, dat was een tegenvaller!! Ze gingen mijn vliezen breken. Daarna werd het veel heftiger allemaal en moest ik echt wegpuffen. Ik heb nog een tijdje onder de douche gezeten tot het ook daar niet meer te houden was. Ik ging weer op bed liggen waarna de gyn weer kwam om te kijken hoe het ging, ik had inmiddels 8 cm. dat was om 10.30 uur. Dit was het moment waarop ik dacht dat ik wel een ruggeprik zou willen , maar dat mocht niet meer want eer dat die ingewerkt zou zijn zou ik al moeten persen. Toen gingen ze iedereen erbij roepen, er stonden wel 8 man om het bed, de gyn, de co assistent, 1 verloskundige, een leerlinge, verpleegsters en natuurlijk Danny! Om een uurtje of 12 kon ik ineens niet meer puffen maar kreeg ik heel erg pers drang, dit gebeurde net toen ik onderweg was naar de wc (die gelukkig ook op de verloskamer was). Ik denk dat ze me in de zusterskamer gehoord hadden want er kwam ineens iemand binnen die zei dat ik niet mocht persen. De gyn werd er weer bij gehaald en ja hoor, ik had 10 cm dus het echte werk kon beginnen. Dat was aan de ene kant heel lekker want je mocht er nu voor gaan, maar aan de andere kant was ik ook heel erg bang, er zit zo'n kracht achter. Op een gegeven moment werd het heel hektisch, ik heb het allemaal niet gezien want ik had de hele tijd mijn ogen dicht, maar iedereen ging bellen en allemaal in de stress, ze dachten dat Alyssa had gepoept, en het schoot niet op, ze zat vast. Toen kwam er nog een gyn bij die mij vertelde dat als ik nu niet door zou zetten het een keizersnee zou worden omdat het kind er nu uit zou moeten. Ze schoten een elektroden -ding bij Alyssa op dr hoofd om haar hart te controleren. Er werd ook een team van de kinderarts bijgeroepen omdat Alyssa gelijk mee zou moeten na haar geboorte, zij hebben buiten voor de deur staan wachten heb ik later begrepen. Ik was in een soort trance, ik hoorde alleen maar Danny puffen en het gestress en gepraat van de rest eromheen, maar wat ze nou zeiden?!? Toen heb ik even flink mijn best gedaan wat nog wel lastig was want het moeilijkste vond ik toen haar hoofdje al stond en dat ik dus zomaar moest stoppen met persen tegen het inscheuren maar alleen maar mocht puffen totdat de zuster zei dat ik weer mocht persen. Maar het ging goed en daar was ze! Om 13.12 uur. Danny heeft gelijk de navelstreng door moeten knippen (daar vroeg hij zelf om want bijna had een zuster dat gedaan) waarna ze Alyssa meenamen naar de reanimatiekamer, dat vond ik wel heel eng, het klinkt zo rot. Ik heb begrepen dat ze een Apgarscore had van 8/9 maar waarvoor weet ik niet. Na een minuut of 10 kwam Alyssa terug in de couveuze, ze zat aan de zuurstof, maar zag er al heel levendig en mooi uit! Nadat ik nog even snel gedouched had, we beschuit met muisjes hadden gekregen, de opa's en oma's waren geweest en iedereen gebeld was werd ik naar de kamer gereden met Alyssa in een wiegje bij mij. We zijn papa en mama!!!!!!